In memoriam: De motor van Paus Agroservice.
Ruim 55 jaar geleden is tussen Ceciel en Harrie de vonk overgeslagen.
En als een bougie niet vonkt dan krijg je geen enkele motor aan de praat.
De basis voor het huidige Paus Agroservice is daarmee ontstaan.
Harrie had de onderdelen en de machines, Ceciel zorgde voor de
smeerolie en de verbinding. Een dreamteam bestaande uit perfectie in
uitvoering van loonwerk met vooruitstrevende technieken en met een
fantastische planning en organisatie welke Ceciel voor haar rekening nam.
Om een motor draaiende te houden is een goed onderhoudsschema van
essentieel belang.
Het loonbedrijf groeide gestaag en Ceciel was de olie in de motor voor
personeel en klanten. De communicatiemiddelen van destijds waren veel
beperkter dan in deze huidige tijden, temeer een prestatie van Ceciel om
de planning op orde te houden. Elke medewerker of klant werd door haar
tijdig geïnformeerd, via telefoon of mobilofoon, lukte dit niet dan reed ze er
wel naartoe. Ook zorgde Ceciel ervoor dat het personeel op tijd werd
voorzien van een natje en droogje, de deur stond altijd open en de tuffels
waren op elk moment van de dag klaar.
Want zonder brandstof gaat de motor stil staan en dat kon absoluut niet.
Vele up’s and downs heeft Ceciel doorstaan. En zoals ze zelf geregeld zei:
“ze hebt mie wa mangs in ’n tuk meng’n. Maar toch wist Ceciel ook alle
lastige situaties een draai te geven, er was geen probleem te groot of ze
zorgde wel voor een oplossing. Ze wist het zo te regelen en de planning zo
te plooien dat ze de klanten en het personeel altijd weer tevreden kreeg, en
bleef ze altijd in het belang van het bedrijf met veel optimisme en energie
haar steentje bijdragen. Achteruit rijden met een aanhanger kon ze niet en
heeft ze ook nooit geleerd. Maar als de oogst moest worden afgedekt en
daarvoor het plastic snel ter plaatse moest zijn reed ze, wanneer nodig,
zelf met auto en aanhanger. Het probleem van het achteruitrijden loste ze
op door één van haar kinderen mee te nemen die in geval van nood de
combinatie maar moesten “draaien”. Zo kreeg Ceciel het altijd voor elkaar
dat het hooi of de mais nog op tijd voor de regenbui kon worden afgedekt.
Kortom, wanneer de brandstofpomp verstopt raakte of een cilinder viel uit
wist ze, soms na sparren met Harrie, de motor weer zo goed af te stellen
en op gang te houden dat deze in alle situaties prima bleef functioneren en
volop bleef draaien.
In 1995 kwam er behoorlijk wat zand in de motor toen Ceciel door een
hersenbloeding werd getroffen. De geoliede machine begon te haperen en
de motor dreigde vast te lopen. De drijvende kracht van het bedrijf, de
drijfstang van de motor, was plotseling uitgeschakeld en de motor moest
met schade verder draaien. Door deze motorschade moest
noodgedwongen al naar vervanging worden gekeken. Doordat de vonk bij
aanvang is overgeslagen was er bij de opstart van het bedrijf ook nog tijd
voor het opbouwen van een gezin, hoewel dat gezien de spaarzame tijd
niet gemakkelijk was. De motor had er in ieder geval wel voor gezorgd dat
een update, een next generation, van de motor is ontwikkeld. Na enig
reparatiewerk is deze gemonteerd en bleef de beschadigde drijfstang altijd
klaar staan.
Toen het zover was dat de nieuwe motor de bedrijfswoning in gebruik nam
konden Ceciel en Harrie de woning direct naast het bedrijf in gebruik
nemen. Hiervan heeft Ceciel erg genoten en vond ze erg fijn. Zo kon ze
mooi een oogje in het zeil houden en de nieuwe motor, waar nodig, nog af
en toe een beetje bijstellen. De vele relaties die ze ten tijde van hun
werkzame leven hadden opgedaan kwamen hier nog regelmatig langs voor
een praatje en een kop koffie met natuurlijk een stuk eigen gebakken
appeltaart of een plak cake. Regelmatig werd de vraag gesteld “heb ie a
wa een plak cake had”. En als je dan met ja antwoorde was het “dan nem
dr nog mr een”.
De nieuwe motor heeft Ceciel dus ook zeker nog van de nodige brandstof
voorzien.
Ceciel heeft van dichtbij kunnen aanschouwen dat de huidige generatie
van hun motor goed door loopt. Zowel de motor als de brandstof krijgen
zeer waarschijnlijk een volgende update, zo heeft ze nog kunnen zien dat
de door haar ontwikkelde motor ook gegarandeerd is voor de toekomst.
Ook Oma’s recept van de appeltaart kent een next generation en wordt
hierdoor ook voortgezet.
Namens het huidige, maar ook de vele voormalige medewerkers, alsmede
de vele relaties die thans een verbinding hebben met Paus Agroservice
willen we Ceciel bedanken voor de vele goede zorgen en inzet die ze
zowel in haar werkzame periode, maar zeker ook daarna heeft gegeven.
Als die eerste vonk niet was overgeslagen, dan waren we hier met z’n allen
nu niet geweest.
Ceciel, namens het hele team van Paus Agroservice, bedankt, rust in
vrede.
